|
تکنیکهای مدیتیشن
در فرهنگ های
متفاوت از تکنیک های مختلفی برای
مدیتیشن استفاده می شود، اما آنچه
میان همه فرهنگ ها یکسان است این است
که مدیتیشن جهانی است.
به این مفهوم که همه مردم دنیا به
نوعی از آن استفاده می کنند. اساسا
وجود روش های مختلف در مدیتیشن به علت
وجود شخصیت های متفاوتی است که مردم
هر کشور دارند.
بعضی از روش های مدیتیشن مستلزم تمرکز
هستند در حالی که در برخی دیگر از روش
ها نیاز است که ذهن خود را باز کنیم و
همه افکار خود را از ذهنمان خارج
کنیم.
یکی از روش های مدیتیشن مانترا نام
دارد در این تکنیک ارتعاشات صداهای
مختلف روی ذهن انسان و قسمت خودآگاه
مغز تاثیر می گذارد یکی از معیارهای
مهمی که در این روش مورد توجه قرار می
گیرد این است که هنگام استفاده شخص از
این مدیتیشن ارتعاشاتی از مغز او
منتشر می شود که مستقیما چاکرا های
انسان را تحت تاثیر قرار می دهد و
نیروهای الهی را به خود جذب می کند.
گفته می شود در این فرآیند روح و جسم
انسان شفا می یابد. در روش مانترا
موسیقی به همراه کلام به گوش انسان می
رسد. اما این موسیقی و کلام باید برای
انسان لذت بخش باشد، طوری که این
احساس را در انسان به وجود آورد که
همه وجودش احاطه شده است.
کلامی که در موسیقی برای این تکنیک
مورد استفاده قرار می گیرد دارای
مفهوم خاصی نیست. تاثیرگذاری این روش
به خاطر ارتعاشاتی است که از این کلام
به دست می آید. این تکنیک تنها به
خاطر اینکه به خداهای هندو مذهب ها
برمی گردد نباید با موسیقی های مذهبی
اشتباه گرفته شود.
توجه داشته باشید که کلام مورد
استفاده در موسیقی های روش مانترا را
نباید ترجمه کرد. تکرار کلام در تکنیک
مانترا بسیار مورد استفاده قرار می
گیرد. البته تکرار بسیار زیاد هم
توصیه نمی شود و ممکن است تاثیر عکس
روی انسان بگذارد. به عنوان یک قاعده
کلی اگر روزی 10 دقیقه به تمرین این
روش بنشینید تاثیر بسزایی از آن
خواهید گرفت.
گفته می شود که DNA موجود در وجود
انسان هنگام شنیدن صداهای خاصی به
ارتعاش درمی آید. معلم های بزرگ
مدیتیشن در زمان های گذشته این قدرت
را داشتند که به ارتعاشات به وجود
آمده در وجود خودشان گوش بدهند. آنها
پی برده بودند که صداهای خاصی قسمت
هایی از مغز را تحت تاثیر درمی آورد و
به این ترتیب نیروهای ماوراءطبیعی را
در وجود انسان بیدار می کند.
در تکنیک مانترا برای جسم و سلول های
بدن ما دوباره برنامه ریزی می شود. با
شنیدن موسیقی تمام سلول های بدن به
سمت یک هدف واحد پیش می روند.
با تکرار واژه ها در این روش ذهن
انسان که دائما به طور غیرخودآگاه از
یک جابه جایی دیگر می رود. متمرکز حال
می شود، هنگامی که انسان قادر است فکر
خود را متمرکز حال کند دیگر از افکار
جسته گریخته و نگرانی های آینده دور
می شود و آرامش حقیقی را احساس می کند
و رسیدن به آرامش هم همانطور که می
دانید هدف اصلی مدیتیشن است. تکرار
واژه در این روش جاپا نامیده می شود.
ه
ر انسانی حتی با تکرار فیزیکی کلام
موجود در این روش در زمان حال قرار می
گیرد. زیبایی مانترا در آن است که با
تکرار فیزیکی کلام شما خود را از شر
صداهای خطرناک محیط اطرافتان در امان
نگه می دارید.
یکی از روش های مشهور دیگر در مدیتیشن
تاراتاکا نام دارد. این روش هم جزء
روش هایی است که در آن باید شخص با
نگاه به نقطه ای خیره شود و ذهن خودش
را متمرکز سازد.
شاید برایتان جالب باشد که بدانید در
این تکنیک از شمع استفاده می شود،
البته اشیای دیگری هم می تواند برای
متمرکزساختن ذهن انسان مورد استفاده
قرار گیرد. شمع باید در فاصله مناسبی
از شخص قرار گیرد و او با چشمان باز
به آن خیره شود. پس از مدتی او چشمان
خود را می بندد تا اینکه تصویر شمع را
به همراه چشمان خود در ذهنش ببیند.
در این حین شخص نباید کوچکترین حرکتی
کند. نفس های انسان به تدریج در این
مرحله عمیق ترو طولانی تر می شود.
باید توجه داشته باشید که اگر در روش
تراتاکا از شمع برای متمرکزساختن ذهن
خود استفاده می کنید ذهن خود را به
نقطه ضعیف شمع خیره کنید نه شعله شمع.
اما در این تکنیک تنها به مدت یک تا
دو ماه از شمع استفاده می شود.
استفاده طولانی مدت از شمع به شبکیه
چشم آسیب می رساند. استفاده از این
روش هم مزایای خاص خودش را دارد.
در این روش عملکرد چشم و توانایی آن
برای تمرکز افزایش می یابد. شمع حاضر
در این تکنیک به تمرکز راحت تر انسان
کمک می کند، هنگام خیره شدن به شمع
تمرکز انسان بر اثر سروصداهای روزمره
به هم نمی خورد، در این روش به درک
انسان از دنیای ماوراء طبیعی کمک می
شود.
یکی دیگر از روش های مورد استفاده در
مدیتیشن ویپاسانا نام دارد.واژه
ویپاسان به مفهوم بصیرت است. انسان ها
در این روش چیزهای اطرافشان را آن
طوری که هستند می بینند. یعنی در این
تکنیک شخص بصیرت آن را پیدا می کند که
طبیعت اطرافش را ببیند.
چون این محیط اطراف انسان است که برای
انسان رنج و غم را به همراه می آورد.
تکنیک ویپاسانا به مدت 10 روز مورد
استفاده قرار می گیرد طی این مدت شخص
از نوشتن، خواندن و حتی صحبت کردن
اجتناب می کند او تنها اجازه دارد
درباره مشکلاتی که طی مدیتیشن برایش
رخ می دهد با معلم خود صحبت کند. در
مدت 10 روز، هر روز 15 دقیقه در گوشه
ای ساکت می نشیند.
نشستن هم در این تکنیک فرم و شکل خاص
خودش را دارد. پاهای انسان باید
چهارزانو باشد و روی زمین و یا صندلی
بنشیند در حالی که پشت کمرش راست
باشد. افرادی که از این تکنیک استفاده
می کنند بسیار مراقب نفس های خود
هستند.
افراد از تجربیات خود طی مدیتیشن در
ذهنشان نت برداری می کنند پس از گذشت
15 دقیقه چشمان خود را باز می کنند و
آهسته از جای خود بلند می شوند. اما
هیچ گاه نباید در جلسه اول انتظار
داشته باشیم که پس از 15 دقیقه به
بینش و بصیرت لازمه رسید. مزیت این
روش این است که انسان ها احساساتی چون
سرما، خارش بدن، درد و غیره را تجربه
می کنند. خرد انسان ها در این تکنیک
کامل می شود.
یکی دیگر از روش های مدیتیشن راجا نام
دارد. در مدیتیشن راجا وجود شخص پر از
احساساتی چون لذت و خوشحالی می شود.
افرادی که از این تکنیک استفاده می
کنند با خداوند رابطه ای برقرار می
کنند و از تمام فعالیت های دنیوی
کناره گیری می کنند.
آنها کمترین زمان و انرژی را برای
انجام امور شخصی خود صرف می کنند.در
این روش هم مثل روش ویپاسانا افراد
گوشه ای می نشینند طوری که وزن بدنشان
روی هم دو پا بیفتد و کمر خود را راست
نگه می دارند. مزیت استفاده از این
روش هم این است که نظم و انضباط زندگی
تمرین می شود. افراد در مدیتیشن راجا
یاد خواهند گرفت که هر روز چقدر ما
انسان ها بیهوده وقت تلف می کنیم.
مدیتیشن راجا گاهی هم زازن نامیده می
شود.
یکی دیگر از تکنیک هایی که حتما نام
آن را شنیده اید چاکرا نام دارد. این
تکنیک برای مبتدیانی که قصد یاد گرفتن
مدیتیشن را دارند بسیار مورد استفاده
قرار می گیرد.
این تکنیک را می توان به صورت نشسته و
یا خوابیده تمرین کرد، با چشمان بسته
انجام می شود. افراد نفس های آهسته
اما عمیق می کشند ولی هیچ کنترلی روی
آن ندارند. هنگامی که نفس عمیقی از ته
دل می کشند آگاهی از طریق ستون فقرات
وارد بدنه انسان می شود. این آگاهی با
فرو بردن نفس به داخل ریه افزایش و با
خالی کردن آن کاهش می یابد.
در این تکنیک افراد تمام تمرکز خود را
روی ناحیه ای از بدن متمرکز می سازند
و نام آن ناحیه را مرتبا با خود تکرار
می کنند. البته تمامی این اقدامات
زمانی صورت می گیرد که هوا را به داخل
ریه خود فرو برده ایم.
یکی دیگر از روش هایی که در مدیتیشن
مورد استفاده قرار می گیرد نادا نام
دارد. در این تکنیک اشخاص در گوش های
خود را با شصت دستشان می گیرند و به
صداهای درونشان گوش می دهند.
اول صداهای درونی واضح نیستند اما به
تدریج بلند و بلندتر می شوند. با گوش
دادن به این صداها ذهن انسان کم کم
متمرکز می شود. این تکنیک بسیار مفید
و موثر شناخته شده است.
منبع :
پارس
نايس
www.parsnice.com
|
